NAJLEPSZE PRAKTYKI

Miedź i dostawy żywności

Dostarczanie ryb stale rosnącej populacji w sposób zgodny z zasadami zrównoważonego rozwoju i bez niszczenia cennego środowiska wodnego jest sporym wyzwaniem.

W związku z rosnącym zapotrzebowaniem na produkty białkowe akwakultura, czyli hodowla ryb, odgrywać będzie bardzo istotną rolę.

Oprócz presji związanej z popytem i podażą, branża ta musi też stawić czoła konsekwencjom zmian klimatycznych:

  • Wzrastająca temperatura wód niekorzystnie wpływa na opłacalność naturalnych siedlisk morskich i jeszcze bardziej ogranicza i tak już niewystarczającą liczbę ryb w otwartych wodach.
  • Coraz większa częstotliwość i intensywność burz naraża farmy rybne na katastrofalne szkody.

 

Problemy związane z zastosowaniem technologii syntetycznych w hodowli ryb

Kwestie technologiczne w hodowli ryb są dość proste: ryby zamyka się w kontrolowanym środowisku na czas wzrostu i wyławia po osiągnięciu przez nie pełnej dojrzałości. Tradycyjne zbiorniki do hodowli ryb wykonane są z syntetycznych materiałów na bazie benzyny (np. z nylonu), które dobrze odgradzają ryby, ale jednocześnie powodują szereg problemów:

  • Słabe, syntetyczne materiały są podatne na uszkodzenia spowodowane przez burze, które wiążą się z ogromnymi stratami dla hodowców ryb i powodują zakłócenie łańcucha dostaw żywności.
  • Materiały syntetyczne nie są wystarczająco odporne na ataki zwierząt (takich jak lwy morskie, foki czy rekiny), które mogą przedziurawić zbiorniki i tym samym doprowadzić do ucieczki ryb.
  • Materiały syntetyczne są niezwykle podatne (niemal 100% prawdopodobieństwo) na biofouling, czyli porastanie sieci materiałami organicznymi.
  • Krótki okres użytkowania (około trzy miesiące)
  • Konieczność przeprowadzania drogich i energochłonnych prac konserwacyjnych
  • Skażenie ryb wymagające podania antybiotyków
  • Problemy związane z ochroną środowiska, np. z utylizacją po zakończeniu okresu użytkowania (ze względu na syntetyczne materiały niepodlegające recyklingowi) i z przenoszeniem porośniętych zbiorników na ląd.

Problemy te zwiększają emisję ditlenku węgla w branży hodowli ryb na całym świecie.

Zrównoważona hodowla ryb dzięki siatkom ze stopu miedzi

Zastosowanie siatek ze stopu miedzi w akwakulturze stanowi bardziej zrównoważone i jednocześnie ekonomiczne rozwiązanie głównych problemów, z jakimi borykają się hodowcy ryb na całym świecie. Ta nowa technologia ma szereg różnych, istotnych korzyści:

  •  Przystosowanie do zmian klimatycznych
    • Mocna siatka ze stopu miedzi jest odporna na trudne warunki z dala od brzegu
    • Większa częstotliwość i intensywność burz pozwala przypuszczać, że technologie aktualnie wykorzystywane w hodowli ryb będą coraz mniej sprawdzały się w niesprzyjających warunkach atmosferycznych
  • Mniejsza emisja ditlenku węgla
    • Dłuższy okres użytkowania siatek ze stopu miedzi (ponad pięć lat, w porównaniu z trzema miesiącami w przypadku materiałów syntetycznych) przekłada się na niższe zużycie energii i mniejszą potrzebę przeprowadzania prac konserwacyjnych
    • Siatka ze stopu miedzi tworzy zdrowsze środowisko dla ryb, co przyspiesza czas ich wzrostu i skraca okres przeprowadzania działań wysokoemisyjnych
    • Siatka ze stopu miedzi ulega w 100% recyklingowi, co przekłada się na bardziej korzystną ocenę cyklu życia w porównaniu do konkurencyjnych technologii
  • Poprawa stanu zdrowia oraz wielkości produkcji ryb
    • Siatka ze stopu miedzi w naturalny sposób poprawia przepływ i cyrkulację wody oraz zapewnia wyższy poziom tlenu, chroniąc ryby przed patogenami i pasożytami. Zmniejsza to potrzebę stosowania dodatkowych antybiotyków i środków przeciw foulingowi. Koszty karmienia ryb można ograniczyć o 15%.
    • Utrzymanie wielkości klatek
  • Siatka z czystego stopu miedzi zapobiega odkształcaniu się klatek w wyniku działania mocnych fal i prądów, również tych oddalonych od brzegu. Większe, bardziej stabilne klatki zapobiegają tłoczeniu się ryb i pozwalają utrzymać wysoki poziom tlenu, co wpływa na wydajność hodowli. Siatka wyróżnia się ponadto wysoką wytrzymałością mechaniczną i odkształcalnością, co jest istotne w przypadku tworzenia wydajnych zbiorników do hodowli ryb.
    • Ochrona przed drapieżnikami i zapobieganie ucieczkom
  • Bardzo wytrzymała siatka ze stopu miedzi skutecznie odpiera ataki drapieżników i ogranicza rybom możliwość ucieczki.
  • Ograniczenie konieczności przeprowadzania prac konserwacyjnych
    • Siatka ze stopu miedzi nie wymaga zbyt częstego czyszczenia, więc koszty prac konserwacyjnych są dużo niższe, a nurkowie nie muszą podejmować nadmiernego ryzyka.
  • Uleganie recyklingowi
    • Siatka ze stopu miedzi wytrzymuje sześć lat lub dłużej, w zależności od warunków, w których jest stosowana. Dzięki ochronnej patynie (powłoce) siatka z czasem traci nieco masy i całkowicie ulega recyklingowi. Materiał z recyklingu używany jest na początkowym etapie produkcji siatki ze stopu miedzi, co pozwala na jeszcze większą redukcję emisji CO2 w porównaniu z tradycyjnymi sieciami polimerowymi. Niezwykle wytrzymałe i odporne na korozję siatki ze stopu miedzi są kompatybilne z najpopularniejszymi klatkami stosowanymi w hodowli ryb, co pozwala na ich szybkie wdrażanie w istniejących już centrach hodowlanych.

Więcej informacji na temat miedzi i akwakultury